Myanmar, oftewel Birma, is erg indrukwekkend! Door de vele waarschuwingen van vrienden en bekenden over hoe onveilig Birma wel niet zou zijn, en door het nieuws dacht ik dat ik in een super gevaarlijk land terecht zou komen. Niets is minder waar. Ik heb mij niet een keer onveilig gevoeld, ook niet in het grote, vieze, aftandse Yangon. (een Oostblokstad in Azië). Ik voelde mij eerder ‘Beatrix op bezoek in Birma’ als ik op straat liep, of als ik in per koets, oude Tokyo Narita Airport-bus, pick-up of paard en wagen onderweg was; want voortdurend zwaaiden er mensen naar mij, van jong tot oud. Allemaal even vriendelijk en hartelijk.
De service in de hotels was het beste wat ik tot nu toe heb meegmaakt in Azië. Alleen de stroomvoorziening liet te wensen over; het deed het vaker niet dan wel. Gelukkig is niet iedereen in ‘het land van de gouden pagodes’ overgeleverd aan de staatsstroom, waardoor ik in sommige hotels of guesthouses nog wel Channel News Asia of de hilarische Myanmar staats-tv kon kijken. 
Veel Birmezen wilden met mij Engels praten, want buitenlanders of toeristen zien ze sporadisch. Vooral de monniken en de novices wilden wel Engels praten, en waren er erg goed in! Birma heeft trouwens een overschot aan monniken, novices en nonnen... de straten zien roze en rood door hun gewaden. Het kloosterleven is goed voor de arme jongeren. Door novice of monnik te worden kunnen ze studeren. Een van mijn favoriete plekken in Birma was Bagan. Een enorme dorre en hete vlakte bezaaid met meer dan 2.000 pagodes en tempels. Veel tempels hebben nog wandschilderingen uit de 11e of 13e eeuw. Schitterend! Zonsopgang en –ondergang waren adembenemend mooi, niet alleen door het uitzicht over het roodbruine Bagan, maar ook doordat ik naar de top van de tempels moest klimmen om het te kunnen zien!
Reizen in Birma is niet altijd even comfortabel en duurt in verhouding lang. Vaak gaat de reis in oude bus (maar met nieuwe (karaoke)dvd-speler en tv!) over onverharde wegen door de bergen. Ik heb bijna iedere busrit wel een keer langs de weg gestaan omdat de bus pech had, maar dat werd elke keer netjes verholpen! De laatste dagen heb ik doorgebracht bij Lake Inle, waar onder andere de Paduang-stam woont. De vrouwen van deze stam staan bekend als ‘long necks’. Wat er redelijk freaky uitziet. Nu even een paar dagen in Bangkok voordat ik weer terug ga naar Laos!
Voor foto’s van Birma klik hier of kijk op: http://www.worldwidephotoweb.com
0 reacties:
Een reactie plaatsen